损本逐末的成语故事
: failed to open stream: No such file or directory in <b>/www/wwwroot/www.12ting.com/e/class/userfun.php</b> on line <b>16</b><br />
<br />
<b>Warning</b>: imagecolorallocate() expects parameter 1 to be resource, boolean given in <b>/www/wwwroot/www.12ting.com/e/class/userfun.php</b> on line <b>17</b><br />
<br />
<b>Warning</b>: imagettfbbox(): Could not find/open font in <b>/www/wwwroot/www.12ting.com/e/class/userfun.php</b> on line <b>31</b><br />
<br />
<b>Warning</b>: imagettftext() expects parameter 1 to be resource, boolean given in <b>/www/wwwroot/www.12ting.com/e/class/userfun.php</b> on line <b>34</b><br />
<br />
<b>Warning</b>: imagepng() expects parameter 1 to be resource, boolean given in <b>/www/wwwroot/www.12ting.com/e/class/userfun.php</b> on line <b>35</b><br />
<br />
<b>Warning</b>: imagedestroy() expects parameter 1 to be resource, boolean given in <b>/www/wwwroot/www.12ting.com/e/class/userfun.php</b> on line <b>36</b><br />
/d/file/titlepic/chengyu32178.png)
拼音sǔn běn zhú mò
基本解释犹舍本逐末。谓抛弃根本,专在枝节上用功夫。
出处《隋书 李谔传》:“故文笔日繁,其政日乱,良由弃大圣之轨模,构无用以为用也。损本逐末,流遍华壤,递相师祖,久而愈扇。”
损本逐末的典故
隋朝初年,治书侍御史李谔文章写得好,口才也好。他担心受南北朝时期华美浮艳文风的影响,只注重华丽词藻、吟风嘲月的人因此而受到重用,这是失却根本,追逐枝节。朝廷不能选拔真正的人才,他的上书没有得到重视。
更多成语出处和典故
※ 与(损本逐末)相关的成语及历史出处:
| 成语 | 历史出处 |
|---|---|
| 绿林豪客 | 唐 李涉《井栏砂宿遇夜客》诗:“暮雨潇潇江上村,绿林豪客夜知闻。” |
| 林下风致 | 《宣和书谱·妇人薛涛》:“妇人薛涛,成都倡妇也。以诗名利时,虽失身卑下,而有林下风致,故词翰一出,则人争传以为玩。” |
| 凿壁借光 | 晋·葛洪《西京杂记》第二卷:“匡衡字稚圭,勤学而无烛,邻舍有烛而不逮,衡乃穿壁引其光,以书映光而读之。” |
| 雪兆丰年 | 清·李汝珍《镜花缘》第三回:“古人云:‘雪兆丰年’。” |
| 算无遗策 | 《晋书 桓玄传》:“自谓经略指授,算无遗策。” |
| 用心良苦 | 清·钱谦益《题怀麓堂诗钞》:“孟阳于恶疾沉痼之后,出西涯之诗疗之,曰:‘此引年之药物,亦攻毒之箴砭,其用心良亦苦矣。’” |
| 无法无天 | 清 曹雪芹《红楼梦》:“珍大奶奶是个老实头,个个人都叫他养得无法无天的。” |
| 简明扼要 | 毛泽东《党委会的工作方法》:“讲话、演说、写文章和写决议案,都应当简明扼要。” |
| 角巾素服 | |
| 吃不了兜着走 | 清 曹雪芹《红楼梦》第23回:“不可拿进园去,叫人知道了,我就‘吃不了兜着走’了。” |